Ellen van Loon is een ervaren architect en sinds haar aanstelling in 1998 een partner bij Office for Metropolitan Architecture (OMA) in Rotterdam. Ze heeft zich onderscheiden in haar rol bij de ontwikkeling van iconische projecten, waaronder de Nederlandse ambassade in Berlijn en het Casa da Música in Porto. Na 26 jaar bij OMA te hebben gewerkt, heeft ze onlangs besloten een nieuwe levensfase in te gaan.

Opleiding

Ellen van Loon heeft haar opleiding begonnen aan de Technische Universiteit Delft, waar ze haar studie in 1991 succesvol afrondde. Na haar afstuderen werkte ze van 1991 tot 1998 bij Foster Partners, waar ze betrokken was bij prestigieuze projecten zoals de koepel van het Rijksdaggebouw in Berlijn.

Carrière

Na haar start bij OMA in 1998, werd Van Loon in 2002 benoemd tot partner. Haar werk bij OMA omvatte meerdere prestigieuze projecten zoals het hoofdkantoor van Rothschild in Londen (2011), Casa da Música in Porto (2005) en de tv-toren CCTV in Beijing (2012). Haar inzet leidde tot een groot aantal prijzen en erkenningen, waaronder de Mies van der Rohe Award voor de Nederlandse ambassade in Berlijn. Tot haar recente projecten behoren onder andere De Rotterdam, het grootste gebouw van Nederland, en Aviva Studios in Manchester, dat in 2023 werd geopend.

Bekend van

Van Loon is vooral bekend om haar ingenieuze ontwerpen die esthetiek en functionaliteit combineren, met name de Nederlandse ambassade in Berlijn, die in 2005 werd bekroond met de EU Mies van der Rohe-prijs. Haar betrokkenheid bij de renovatie van het Binnenhof in Den Haag kreeg veel aandacht, maar haar plannen werden als te ambitieus beschouwd, wat leidde tot haar ontslag in 2019. Haar werk wordt gekarakteriseerd door een verfijnde en innovatieve benadering van architectuur.

Nevenfuncties en -activiteiten

Geen nevenfuncties en -activiteiten bekend.

Privéleven

Van Loon is geboren en getogen in Rotterdam en heeft een passie voor internationale architectuur. Naast haar werk is ze geïnteresseerd in duurzaamheid en de rol van architectuur in de moderne samenleving. Ze zijn ook een voorvechter van gendergelijkheid in de architectuur, wat blijkt uit haar opmerkingen over de noodzaak om meer vrouwelijke architecten in leidinggevende posities aan te stellen.